Przełomowy wyrok w sprawie kredytu WIBOR w Pekao S.A. – co oznacza dla kredytobiorców i klientów Kancelarii Dembowski Legal?

Nowy ważny wyrok w sprawie kredytu złotowego opartego na WIBOR

20 listopada 2025 r. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze (I Wydział Cywilny), w sprawie o sygn. I C 383/24 przeciwko Bankowi Pekao S.A., uznał za niedozwolone i bezskuteczne postanowienia umowy kredytu mieszkaniowego odsyłające do tzw. „stopy bazowej kredytu mieszkaniowego”, będącej w praktyce odzwierciedleniem wskaźnika WIBOR. Klauzule te – zgodnie z sentencją – nie wiążą kredytobiorców od chwili zawarcia umowy.

Wyrok ma znaczenie dla wszystkich kredytobiorców złotowych, w tym dla Klientów Kancelarii Dembowski Legal, którzy posiadają kredyty oparte na WIBOR.

Co dokładnie zakwestionował sąd?

Z opisu sprawy wynika, że sąd zakwestionował mechanizm ustalania oprocentowania, w którym kluczowym elementem była „suma stopy bazowej kredytu mieszkaniowego” – konstrukcja niejasna dla konsumenta, powiązana z WIBOR, przy jednoczesnym braku przejrzystych zasad jej wyznaczania.

To wpisuje się w linię argumentacji, którą od wielu miesięcy opisujemy w naszych wcześniejszych artykułach o WIBOR – sądy coraz częściej badają, czy przeciętny kredytobiorca mógł realnie zrozumieć mechanizm oprocentowania oraz czy bank prawidłowo wykonał swoje obowiązki informacyjne.

Związek z postępowaniami przed TSUE (C-471/24)

W poprzednich publikacjach Kancelarii Dembowski Legal wskazywaliśmy, że przełomowy może być wyrok TSUE w sprawie C-471/24 (J.J. przeciwko PKO BP S.A.), dotyczącej kredytów złotowych opartych na WIBOR.

11 czerwca 2025 r. odbyła się rozprawa przed TSUE, a 11 września 2025 r. Rzeczniczka Generalna Laila Medina przedstawiła opinię w tej sprawie. Opinia – choć jest dokumentem o dużej wadze – nie jest jeszcze wyrokiem i nie przesądza o ostatecznym stanowisku Trybunału. Z różnych komentarzy (zarówno środowiska bankowego, jak i kancelarii reprezentujących konsumentów) wynika, że:

• opinia nie zawiera prostego stwierdzenia, że WIBOR jest „w pełni uczciwy” czy „wolny od wad”,
• kluczowe znaczenie nadal będzie miało badanie, czy konsument został w sposób jasny i przejrzysty poinformowany o działaniu wskaźnika i ryzyku stopy procentowej,
• wyrok TSUE jest spodziewany w 2026 r., co potwierdzają materiały analityczne m.in. Związku Banków Polskich oraz opracowania prawnicze.

Omawiany wyrok z Jeleniej Góry pokazuje, że polskie sądy już dziś potrafią samodzielnie eliminować z umów kredytowych nieuczciwe postanowienia dotyczące WIBOR, nie czekając na ostateczne rozstrzygnięcie TSUE.

WIBOR pod coraz większą krytyczną oceną sądów

Wyrok z Jeleniej Góry nie jest odosobnionym przypadkiem. Media branżowe informują o kolejnych sprawach, w których sądy:

• uznają postanowienia dotyczące WIBOR za klauzule abuzywne,
• „wymazują” WIBOR z umów kredytowych, pozostawiając jedynie marżę banku, co w praktyce prowadzi do istotnego obniżenia rat oraz roszczeń o zwrot nadpłat.

Jednocześnie analizy rynkowe wskazują na wyraźny wzrost liczby pozwów dotyczących kredytów WIBOR-owych, choć banki nadal liczą na „odstraszający efekt” niepewności co do przyszłego wyroku TSUE.

Na jakiej podstawie sądy kwestionują WIBOR?

Kluczowe są tu przede wszystkim:

• Dyrektywa 93/13/EWG o nieuczciwych warunkach w umowach konsumenckich,
• art. 385¹ i nast. Kodeksu cywilnego – regulacje dotyczące klauzul abuzywnych,
• przepisy Prawa bankowego, w szczególności art. 69 ustawy – wymagający m.in. jednoznacznego określenia zasad oprocentowania,
• unijne regulacje dotyczące wskaźników referencyjnych (rozporządzenie BMR).

Sądy coraz częściej dochodzą do wniosku, że jeżeli mechanizm ustalania oprocentowania jest dla konsumenta nieprzejrzysty, a ryzyko stopy procentowej nie zostało jasno wyjaśnione, to postanowienia odsyłające do WIBOR mogą zostać uznane za niedozwolone – z tym skutkiem, że nie wiążą kredytobiorcy od początku trwania umowy.

Co może zyskać kredytobiorca z kredytem opartym na WIBOR?

W praktyce, wyroki takie jak ten z Jeleniej Góry mogą prowadzić do:

1. Zwrotu nadpłaconych rat – jeżeli WIBOR zostaje usunięty z umowy, kredytobiorca może domagać się zwrotu części świadczeń spełnionych w oparciu o nieuczciwą klauzulę.
2. Obniżenia przyszłych rat – oprocentowanie może zostać ograniczone do samej marży banku.
3. W określonych sytuacjach – nieważności całej umowy kredytowej, co otwiera drogę do rozliczenia z bankiem analogicznie jak w wielu sprawach frankowych.
4. Dodatkowych roszczeń o zapłatę, np. odsetek ustawowych od nienależnie pobranych świadczeń.

Każdy przypadek wymaga jednak indywidualnej analizy treści umowy, aneksów, sposobu wykonywania kredytu oraz historii spłaty.

Jak Kancelaria Dembowski Legal prowadzi sprawy WIBOR-owe?

Kancelaria Dembowski Legal od lat reprezentuje kredytobiorców w sporach z bankami – zarówno w sprawach kredytów indeksowanych i denominowanych do waluty obcej (tzw. frankowych), jak i kredytów złotowych opartych na WIBOR.

W sprawach WIBOR-owych:

1. Analizujemy umowę kredytową – w tym regulaminy, załączniki, aneksy i historię spłaty.
2. Weryfikujemy, czy mechanizm zmiennego oprocentowania i sposób informowania o ryzyku stopy procentowej spełniają wymogi prawa unijnego i krajowego.
3. Przygotowujemy opinię prawną, wskazując możliwe warianty działań (np. żądanie „odwiborowania” umowy, unieważnienia umowy lub zasądzenia nadpłat).
4. Prowadzimy negocjacje przedsądowe z bankiem – tam, gdzie jest to zasadne – oraz reprezentujemy Klientów w postępowaniu sądowym.
5. Po uzyskaniu korzystnego wyroku wspieramy Klientów w rozliczeniach z bankiem (w tym przy kompensacie wierzytelności).

Każdą sprawę traktujemy odrębnie – nie ma jednego, uniwersalnego wzorca pozwu, który pasuje do wszystkich umów.

Czy warto czekać na wyrok TSUE?

Biorąc pod uwagę:

• aktualne orzecznictwo sądów krajowych,
• wyroki potwierdzające dopuszczalność eliminowania WIBOR z umów,
• przewidywany termin wyroku TSUE (2026 r.),

czekanie z podjęciem działań może oznaczać kolejne miesiące płacenia rat naliczanych na podstawie kwestionowanych klauzul. W wielu przypadkach możliwe jest już dziś:

• wytoczenie powództwa,
• zabezpieczenie roszczeń,
• a nawet doprowadzenie do zawieszenia obowiązku spłaty części rat – w zależności od treści umowy i sytuacji Klienta.